Sokağın Çocukları

Çocukların sokağı olmaz, sokağın çocukları olur.

Herkesin hatası kendi başına patlar.

Ölüler kimseden hesap soramaz.

Kaos sokaklara hakim oluyor.

Hayat o kadar kirli ki, senin nasıl böyle tertemiz kaldığını aklım almıyor.

Memlekette sözümüz geçer eyvallah.

Haber salın bakim.

Kederimiz sevincimizden çok olmasın.

Bundan böyle herkes kendine dikkat etsin.

Hesaplaşma zamanı geldi.

Sokaklarda büyük kavgalar var.

Husumet büyük, belli ki kavgası sert olacak.

Buralarda akıllıca olmayan bir hareket: ikili oynamak!

Benim ölmeyecek dediğim ölmez, ölecek dediğim ölür.

İntikamımızı almadan bize ne sıcak yatak ne de soğuk mezar helaldir.

Racon neyse onu uygulayacağız. Herkes de buna uyacak.

Bu alemde bir yanlış bin doğruya bedel.

İntikam almadan ölmeye niyetleri yok.

Korkun kadar kaçar, cesaretin kadar yaşarsın.

İhanetin nedeni olmaz, bedeli olur!

Kahpelik, bedelsiz kalacak değil elbet.

Gölgesinden korkan, güneşe kafa tutmaz!

Canı yanan sabretsin; can yakan, yanacağı günü beklesin!

İntikamın bir şerefi vardır... Kadına el kaldıran, istismar eden, silah çeken, öldüren bizden değildir!

Akan her göz yaşının hesabı sorulacak!

Safımız belli, haklının yanındayız!

Sokağın Çocukları, Suriye’de tehlikeli bir maceraya çıkar. Kardeşini kaybeden Malik bunu öğrenince intikam hazırlıklarına başlar, Onur da bu yüzleşmeden kaçmayacaktır. Azad’ın köyünde çıkan çatışma, Onur Cemal ve Yusuf’u, hiç beklemedikleri bir yere, varlığından kimsenin haberdar olmadığı bir hapishaneye sürükler.

Onur ve diğerleri, hapishanenin işkencelerle dolu korkunç yüzüyle tanışır, cezaevi müdürünün gözü onların üzerindedir. Dışarıdaki çete üyeleri Onur’u kurtarma peşindeyken, Suriye’deki gücünü pekiştiren Malik de hapishaneyi bulmaya çalışıyordur. Cezaevi avlusu ise gittikçe tehlikeli bir hale geliyordur.

Müdür, Onur’a ajanlık yapması için baskıyı artırır fakat Onur direnir, yine de Müdür’ün elinde bir koz daha vardır. Onur, koğuşa geri dönünce müdürün odasında gördüğü mektuptan Sami’ye bahseder. Dışarıya haber göndermek için bu zarfı ele geçirmelidirler. Koğuşlardaki gruplar, birbirine gittikçe daha da bileniyordur. Bu sırada mahallede Malik'i öldürme çabaları başlar.

Banyo önünde bir kaos hakimdir. Sami fırsattan istifade cinayet silahını bir Nusra’lı mahkûmun cebine yerleştirir. Bu hamle, koğuştaki örgütleri birbirine düşürür, herkes savaş hazırlığına başlar.

Cezaevinde bir kaos başlar. Hakimi’nin hedefinde bu sefer Onur vardır. Fazıl’ın amcasına karşı yaptığı hamle ise büyük bir yüzleşmeyle sonuçlanır.

Cezaevindeki karışıklık, yönetimin sıkı uygulamalar getirmesine neden olur. Fazıl yavaşça gücü eline geçiriyordur. Hapishanedeki karışıklığın önüne geçemeyeceklerini anlayan müdür, bir karar alır. Bu karar, Onur için hem bir fırsat hem de bir risktir.

Çetenin, müdürün ailesini kurtarması sayesinde Hacı, tahliye günü firarlara izin verilmesini talep eder. General, diplomatlarla son anlaşmanın protokolünü imzalarlar. Birleşmiş Milletler, Hakimi ve Hacı’nın tahliyesini yönetmek ister. Tahliye günü yaklaştıkça dengeler değişir.

Dışarıda firar, içeride ise isyan planları vardır. Cezaevinde gerilim gittikçe artar. Fazıl’ın generale baskısıyla işlemler hızlansa da kaçınılmaz çatışma gerçekleşir, ortalık savaş alanına döner. Çatışma sonunda Onur ve Fazıl karşı karşıya gelir. Artık her şeyin sonu gelmiştir.

Onur ve Demir, Demir’in eski mahallesine döndüklerinde büyük bir şaşkınlık yaşarlar. Demir’in yokluğunu fırsat bilen çeteler mahalleyi uyuşturucu batağına çevirmişlerdir. Mahalliden şikayetlerini dinleyen Onur ve Demir mahalleyi bu çetenin elinden kurtarmaya söz verirler.

Ya konuştuklarının arkasında duracaklar ya da bir adım gerimizde!

Zalimin zulmüyle bizim merhametimiz yan yana gelemez!

Kırk gün kar yağar, bir gün av olur!

Sınırlarımızı aşanların mezarını kazmak şart.

Düşman bizi gerdikçe daha sert döneceğimizi anlayamadı!

Gün olur şafaklanır, karanlıklar bin parçaya..

Yaptıklarınız yanınıza kar mı kalacak sanıyorsunuz?

İntikam vakti geldi.

Keşke bizim yaşadıklarımız da oyun olsa!

İşimiz daha bitmedi, asıl mesele şimdi başlıyor.

Sevdiklerimizin kanı yerde kalmayacak.

Zehir de içtik aynı tastan şerbet de.

Unuttuğun bir şey var, şeytan da eskiden bir melekti.

Kimin dolmuşuna bindin lan sen bize sosyal medya kaşarlığı yapıyon?

Köpekler giremez.

Vur de vuralım kır de kıralım, istiyorsan öl de ölelim abi.

Dayı bu işte bi’ kahpelik olmasın?

Yaptığınız kahpelik değil mi lan?

Cezadan korksaydık berber olurduk komiserim.

Ne diyon Cemal Baba, yolun sonu mu dersin?